Hoe kan je kansarmoede detecteren? Mag dat en is dat aan te bevelen?

Kansarmoede herkennen.

Hoe kan je nagaan of er echt sprake van kansarmoede is in een gezin?

 

Hoe kunnen wij alle leerlingen bereiken? Het kan toch niet dat leerlingen bij wie iemand toevallig iets opmerkt, ondersteuning krijgen en anderen niet.

Vraag 1:

Hoe kan je nagaan of er echt sprake van kansarmoede is in een gezin?

Antwoord van de werkgroep:

 

Dit is erg moeilijk in te schatten, bovendien heeft een leerling / ouder het recht om dit voor zich te houden.

 

De focus moet in de eerste plaats liggen op het belang en de noden van de leerling zelf. Daarnaast moet er steeds de reflex zijn: Wat kan ik op dit moment betekenen voor deze leerling?

 

De centrale vraag is steeds dezelfde: Kan de leerling participeren aan de activiteiten / lessen op school en wat kan de school hier betekenen? Vanuit het perspectief van de leerling, doet het er dan niet toe of het gezin al dan niet kansarm is.

 

Volwaardige kansen op participatie op school staan voorop. Er kunnen verschillende redenen (ook los van kansarmoede) zijn waarom een leerling niet volwaardig kan deelnemen op school, dit kan je best opnemen met ouders.

 

Praktijkvoorbeelden van leerkrachten en scholen uit Genk

 

 

Kindgesprekken : In de derde en vierde week van september organiseren we kindgesprekken waar de klasjuf op een amicale manier in een soort van huiselijke sfeer een gesprek houdt. Ze doet dit met alle kinderen uit haar klas en vraagt naar hobby’s, talenten, huiswerkplek, …… Dit om te vermijden dat kinderen alleen een persoonlijk contact hebben met juf of meester wanneer er problemen zijn. De verkregen info is soms erg verrassend voor de juf en zij zal het kind dan met andere, zachtere ogen kunnen bekijken. De zorgjuf wordt dan ook ingeschakeld om de klas op te vangen zodat de klasjuf de handen vrij heeft om de gesprekken in een serene en vertrouwelijke sfeer te laten plaatsvinden. Leerkracht en leerling zijn super tevreden met dit gebeuren. In de 2de en 3de graad wordt dit nogmaals hernomen in maart.

 

 

We organiseren enkele keren per schooljaar een koffieochtend waar we steeds een aantal items aanraken zoals op tijd naar school komen, op tijd gaan slapen, het belang van een goed ontbijt, …

 

2x per jaar is er een praatcafé waar ouders vrijblijvend en heel laagdrempelig de directie, zorgcoördinatoren en enkele leerkrachten kan aanspreken over welk onderwerp dan ook. Hier komt regelmatig de moeilijke thuissituatie aan bod.

 

Wij kunnen als school ook altijd terecht in het bredere netwerk van de wijk zoals de maatschappelijk werkster van RIMO, de wijkmanager, de jeugdwerking GIGOS, … Op die manier proberen we de reële situatie van sommige gezinnen in kaart te brengen.

 

Praktijkvoorbeeld SO

Ouders en leerlingen komen je niet vertellen dat ze in armoede leven, ze verstoppen dit bewust en hebben ook dit recht. We moeten leren zien, noden registreren en dan contact opnemen met ouders. Maar discretie en vertrouwen zijn de werktools.

 

 

 

 

Vraag 2:

Hoe kunnen wij alle leerlingen bereiken? Het kan toch niet dat leerlingen bij wie iemand toevallig iets opmerkt, ondersteuning krijgen en anderen niet.

Antwoord van de werkgroep:

 

-Je kan dit voorkomen door beleidsmatig te werken en niet ad hoc te reageren op bepaalde situaties. Indien je acties opstart voor alle leerlingen, zal je niemand stigmatiseren, maar toch een vangnet bieden indien dit nodig blijkt. Heel wat jongeren willen geen ‘exclusieve’ hulp (of niet zoals de school dat ziet) en beschouwen zichzelf niet als kansarm.

 

Praktijkvoorbeelden SO:

 

-Als klastitularis organiseer ik elk jaar 1 of meerdere gesprekken met elke leerling individueel tijdens de lunchpauze. Tijdens dit gesprek hanteer ik een leidraad (standaardvragen) zodat iedereen op dezelfde manier benaderd wordt. Deze manier van werken laat leerling en leerkracht toe om buiten de context van een problematische situatie elkaar beter te leren kennen en in te zetten op eventuele noden (indien gewenst).

-Een leerling heeft een tasje van Gucci, maar dat wil volgens de leerkracht niets zeggen. De leerkracht merkt dat de leerling niet goed in zijn/haar vel zit. Tijdens een gesprek komen er dingen naar boven die de leerkracht niet verwacht had. De leerkracht legde contacten met de leerlingenbegeleiding en CLB in verband met financiële hulp, opvang na school,…

 

 

 

 

Ik heb een bijkomende vraag

die ik op dit forum wil bespreken.

Leerkrachten en directies kunnen steeds vragen stellen en andere praktijkvoorbeelden doorsturen.

 

Klik op bovenstaande knop om uw vraag of suggestie door te sturen.

 

Deze vragen en praktijkvoorbeelden worden vervolgens besproken in de werkgroep alvorens toe te voegen aan de website.

 

Vincentius Genk - Zutendaal

Vincentius Genk-Zutendaal © 2017